ostatnio udało mi się namówić kolegę na "migrację" na Ubuntu, z KOCHAM M$ WINDOWS, oczywiście - punkcik dla mnie. czemu o tym piszę? żeby móc łatwo nawiązać do tego, co napisać tak naprawdę chcę.
rozochocony postanowiłem namówić i drugiego kolegę, który poradziłby sobie bez największych problemów z tym OSem, ten jednak powiedział mi, że instalował kilka distro i żadne nie było w stanie poradzić sobie z jego monitorem LCD, moja odpowiedź to było oczywiście, że poszukałby po forach i znalazłby rozwiązanie, ten stwierdził, że "jak instaluje system, to ma wszystko działać" i że "nie chce mu się szukać". moje zdziwienie było wielkie - wszak po instalacji windowsa też trzeba sprzęt przystosować - instalacja sterów do karty dźwiękowej, graficznej, do modemów, sieciówek i reszty sprzętu - tyle, że to jest już wyuczone, może dlatego taka opinia.
moja następna myśl - przecież żeby dobrze korzystać z jakiegokolwiek systemu operacyjnego, trzeba go poznać, może Windows w mniejszym stopniu niż Linuksa, tego trzeba naprawdę dobrze poznać, ale zawsze w jakimś.
co do Ubuntu - nie miałem żadnych problemów, wszystko działało od początku, no... może oprócz kombajnu Lexmarka, ale ten nie wspiera w ogóle Linuksa - oprócz tego WSZYSTKO, żadnych sterów nie instalowałem, a kombajn HP działa, działa sieć, ogólnie zero problemów - dopiero później zacząłem a nim "grzebać", ale to była moja osobista decyzja - ci, którzy nie chcą, mogą bardzo łatwo działać na nim bez żadnych problemów nie grzebiąc w plikach, chyba, że coś się posypie, ale to jest coraz rzadsze.
takich kilka słów wyjaśnienia. :)