jakoś ostatnio nie miałem czasu napisać nic nowego, a może nawet nie tyle czasu, a chęci, bo dużo więcej czasu poświęciłem rozrywce - przede wszystkim graniu i czytaniu książek. można powiedzieć, że próbowałem oderwać się trochę od rzeczywistości, był to jakiś rodzaj ucieczki, no i w sumie się udało.
wczoraj (chociaż... dzisiaj raczej to już było) wziąłem się w garść i postanowiłem napisać coś i wyszło z tego więcej, niż wyjść miało.
enjoy :)



ten wiersz powstał pod wpływem piosenki Green Day'a "Don't Wanna Fall In Love".

Nie chciałem się zakochać
jakież to było proste
codziennie wczesnym rankiem
śluby składałem wzniosłe
robiłem z siebie potwora
co nigdy nie pokocha
bo się potwór bał nieszczęścia
po którym nadal szlocha.
Nie chciałem się zakochać
wciąż powtarzam te słowa
ale czasem i najlepsze chęci
czas do lamusa chowa.
Znikają postanowienia
niszczeją założenia
I pewnego dnia się przekonasz
to są już tylko wspomnienia
wszystko znikło i uciekło
jak wietrzyk wczorajszy
nie chciałem się zakochać
lecz dziś jestem starszy
I nawiązując do wspomnień
tych najnowszych, niedawnych
Gdy wspominam ten ból
i smutek odtrącenia
Nie chcę się zakochać
choć w tym sens istnienia.


mógłbym powiedzieć, że burza ucichła, powoli, z wielkiego tornada przeszła w mżawkę jedynie, ale tylko z pozoru...



Burza... burza? Prawdziwy sztorm
Odchodzę stąd, za burtę, gdziekolwiek, wgłąb
Uciekam, ukrywam, siebie i swoje wnętrze
Wspomnienia, jak rzeka, i to świeże powietrze
Pioruny, te z nieba, jakże one ranią
To spalą, to zniszczą, tamte się sprzedają
Odchodzą, przychodzą, by zniszczyć, by skruszyć
Chcą krwi, chcą bólu, chcą śmierci, cierpienia
Stąd nie ma ucieczki, chyba, że ta wieczna
I wiecznie raniąca, bezbożna, bezsprzeczna.