Lecę
wysoko
nad ziemią
się unoszę.
Latam
bo lekki
od urodzenia
jestem.
Patrzę
na ludzi
na ziemi
tak nisko.
Obserwuję ich
cierpienia
ich zmartwienia
też widzę.
Czasem się
bawię
kataklizm
tornado.
A ludzie biegają
krzyczą
uciekają ze strachem
bo się boją
gniewu bożego.
Strach ich przeszywa
uśmiech na ustach
mych
Szczerzę zęby
ucieszony
o, tu będzie kwiatek
niech krzyczą
i biegają
ku uciesze
mojej.
Tam gdzieś szczęśliwa rodzina
Tam gdzieś szczęśliwa miłość
Tam gdzieś szczęśliwy przypadek
Tam gdzieś szczęśliwe zdarzenie.
Tu strach, zmartwienia i cierpienie
Tu frustracja, zaniedbania, zanieczyszczenia
Tu zło, występek i śmierć
Tu JA, moja władza i grzech.


myślę, że teraz bardzo jasno określiłem swoje stanowisko w tej sprawie :)